140 هزار دينار به وى بپردازد . مورخان معتقدند كه انعقاد صلحى چنين بعد از آن پيروزى دليل بر ضعف سياست اخشيد بوده است . اما اخشيد به اين علت به قبول چنين شرايطى حاضر شد كه هم از نيروى خلافت بغداد و هم از جانب خليفهء فاطمى بيمناك بود . بعد از اينكه ابن رائق درگذشت ، اخشيد شام و مكه و مدينه را ضميمهء قلمرو خود كرد و قدرت او روزبه‌روز بالا گرفت . اروپا آلمان : هانرى اول پس از غلبه بر مجارها در سال 936 م . درگذشت و پسرش اتن اول به جايش نشست . وى مؤسس امپراتورى مقدس روم محسوب مىشود . در سال 939 م . اشراف شورشى را در محل آندرياخ شكست داد . مورخان به اتن ، لقب كبير داده‌اند كه در نفوذ و قدرت بر عموم پادشاهان معاصر خود پيشى گرفت . اسپانيا : فرمانرواى امويان اسپانيا عبد الرحمن سوم است ( 912 - 961 م . ) روم شرقى : امپراتور روم شرقى رومانوس اول است ( 919 - 944 م . ) دانمارك : اولين پادشاه مسيحى دانمارك هرالد كبود دندان است ( 935 - 985 م . ) نروژ را به تصرف خود درآورد ولى نتوانست آنجا را نگاه دارد . فرانسه : پادشاه فرانسه رائول بود ( 922 - 936 م . ) كه به جانشينى پدرزن خود روبر اول انتخاب شد . بعد از درگذشت رائول ، اشراف فرانسه لوئى چهارم پسر شارل سوم از سلسلهء كارولنژيان را كه به صورت تبعيدى در انگلستان به سر مىبرد ، به سلطنت دعوت كردند . ( 936 - 954 م . ) در اين حادثه ، اوگ بزرگ ، دوك فرانسوى از لوئى چهارم حمايت كرد ، ليكن طولى نكشيد كه اين دوستى به دشمنى مبدل شد ، تا جايى كه با لوئى جنگيد . نروژ : پادشاه نروژ هاكون اول بود . ( 935 - 961 م . ) وى در دربار اثلستن پادشاه انگلستان به كيش مسيحى درآمد . مقارن همين زمان برادرش اريگ به عنوان شاه اصلى جانشين هاكون شد كه جلوس او به سلطنت با مخالفت برادران ديگرش مواجه شد . بعد از مرگ هاكون ، پسران اريگ جانشين او شدند .